Miał być drugim prezydentem Ronaldem Reaganem. Zapisać się w
historii, jako rzeczywiście ktoś wielki. Udowodnić, iż jego ponowny wybór na
prezydenta Stanów Zjednoczonych, to nie błąd. Dowieść wszystkim, że jest
politykiem światowego formatu. Niestety, zdążył już najbardziej (zresztą, jak
tylko się dało) wyraźnie pokazać
coś wprost przeciwnego. Ośmieszył nie tylko sam siebie, lecz sprawowany przez siebie
urząd prezydenta USA, skompromitował swój kraj oraz jego obywateli. Zresztą ci
ostatni, nawet sami Republikanie, są jego postepowaniem, decyzjami oburzeni, czują
wstyd, a zarazem potężne zażenowanie. Wspomniany powyżej przeze mnie Ronald
Reagan przewraca się w grobie widząc, co robi Trump ze światem. Jak niszczy coś,
o co on zaciekle walczył, był współautorem i wyzwolił pół Europy z parszywych łap
ZSRR, tego cholernie zbrodniczego tworu komunistów.
Przyznaję, broniłam Trumpa. Myślałam, miałam nadzieje, że to, co robi, mimo, iż czasem rzeczywiście ukazujący siebie niczym (co najmniej) błazna, swoimi wypowiedziami szokował świat jest przemyślaną strategią. Wykonuje precyzyjnie, z najmniejszymi szczegółami, przygotowany przez siebie wcześniej plan. Dzisiaj jednak czara goryczy się przelała. Nie mogę już bronić obecnego prezydenta USA. O ile jego pierwsza kadencja była rzeczywiście prezentującą poziom należyty przywódcy USA, ta stanowi jej całkowite przeciwieństwo. Jest diametralnie inna. Zaprzeczenie pewnym standardom, regułom, racjonalizmowi, powadze dla sprawowanej funkcji, a zarazem oderwaniem od globalnej rzeczywistości. Jednocześnie (pomijając złamanie bądź „zapomnienie” o składnych podczas wcześniejszych kampanii wyborczych Amerykanom obietnicach) ośmiesza sam siebie dając (bez najmniejszego trudu) pogrywać sobą niczym małolat, dzieciak, uczniak zbrodniczym reżimom Rosji i Chin. Można postawić pytanie: Midas, czy bohater baśni Hansa Christiana Andersena „Nowe szaty cesarza”?🤔
Czymś
obrzydliwym, naprawdę wywołującym odruch wymiotny było spotkanie w chińskim Shenzhen
Trumpa z dyktatorami: przywódcą Chin Xi Jinpingiem i rosyjskim zbrodniarzem wojennym
Władimirem Putinem. Owa trójka przybyła w to miejsce, by dyskutować o aktualnych globalnych
wyzwaniach, bezpieczeństwie energetycznym oraz, co najbardziej kuriozalne zaprowadzeniu,
utrzymaniu pokoju i stabilności w świecie.🤬
Bezczelność.🤬
Policzek wymierzony tym naprawdę chcącym normalności.
Czwartek, 26 listopada 2026. Dwóch największych bandytów, zbrodniarzy, dyktatorzy i trzeci Trump, przywódca, a zarazem reprezentant wolnego świata radośnie witający rosyjską kanalię nazywając gnoma, tego jednego z największych zbrodniarzy, barbarzyńców, którzy kiedykolwiek chodzili po Ziemi „swoim przyjacielem”. Prezydent Stanów Zjednoczonych tłumaczy mediom, kim jest satrapa z Kremla: „On jest moim przyjacielem”.🤬 Żałosne, obrzydliwe, podłe, nikczemne. Rozgoryczenie i wściekłość. Business as usual kolejne zwycięstwo.🤬 Nie tego spodziewał się świat. Nie tego powinnyśmy być świadkami. Mimo wszystko to Joe Biden jest dżentelmenem, mężem stanu.
![]() |
| www.dw.com |

Komentarze
Prześlij komentarz